مقدمه به قلم پنسل کافي اکه مردان قل
نباشه اکه جاناي وبلاگي و وبسايتي اول ده کول شوما يگ يگان سلام گرم و نرم پرتافته مانيم . چشم تان روز بد نبينه ... ما مردم باز يک چکر رفته بوديم قابلي پلو خوردن ده طرف صفحات شمال و نباشه از راه تالقان و تاشقرغان تا اندخوي يک دوره کده شيشته روان بوديم . ده آخر ذله و مانده آمديم ده مزار زيارت سخي جان شاه مردان يک دم گرفته چاينکي فرمايش داده شيشتيم که چشم ما مردم ده اکه چرسعلي چنداولي افتاد . نام خدا قد چي مي گفته قواره چي مي گفته ، کاکل ها چي مي گفته ريش رسيده گي چي مي گفته پيران يخن قاق چي مي گفته . نباشه توپ کده پيش شان رفته سلام پرتافته کديم باز همتو يک جور بخيري و بغل کشي کديم که ده بسته شار مزار بديدار ما هک و پک حيران مانده گي شيشتن . گفتم اکه چرسعلي جان نباشه کدام قصيده مصيده چرسيه نداري که ده حضور ما مردم تقديم کده باشي . نباشه اکه چرسعلي چشماي خمار خمار خوده پت کده و دان خوده واز کده ايتو درفشاني کدن ايتو درفشاني کدن که کول کفتراي زيارت سخي ده بالاي سر ما غمبر زده شيشته روان شدن . عنوان قصيده چرسيه شان استن (( پرخانه و سياست امروز )) . نباشه شوما هم گوش کده باشين :
خاک اکه مردن قل از شهر فارياب
پرخانه و سياست امروز
صد هزاران سلام پرخانا باز پيدا شدند يارانا
شهر تاريک سايت بازان را کرده اي با چلم چراغانا
بابه قو آمدي صفا کردي چرس پر کن که رفت عمرانا
چرس آزادگي بکام تو باد شاد باشي و مست و خندانا
دود پرخانه عطر آزاديست بند نبود به "کاف" قومانا
قوم بازي که فکر حيوانيست دور بادا زفکر انسانا
تره کي، سيستاني، بيژنپور آدمي چهره اند و شيطانا
هر که آزاده است، آدم است آدمي نيست خود پرستانا
چرس پرخانه وحدت بشر است وحدت بي ريا و پاکانا
اندرين خانه هر که مي آيد پاک بايد بود چو مولانا
چرس پرخانه چرس انسانيست پشتون و تاجک و هزارانا
يادم امد ز پير چرس پرست آنکه ميگفت رقص رقصانا
چرس ميکش که چرس خوش باشد
چرس پرخانه کينه کش باشد
حرف قوم و قبيله فعلاً بس حال گويم کمي ز حزبانا
حزب سازي چو بچه بازي نيست نيست اين کار کار نادانا
دانش و درک و هوش ميخواهد فکر آزاد و ليبرالانا
حزب بايد مطيع قانون بود نه که قانون بود به پشمانا
مثلآ حزب پرچمي- خلقي بود يک حزب داره مارانا
مرگ بر حزب داره ماران باد! قاتلان و وطنفروشانا
بعد از آن آمدند مور و ملخ از جنوب شرق و مرز ايرانا
از الف تا به ياش آدمخور زير هر ريش صد فسادانا
آنچه از تيغ سرخ باقي ماند زنده خوردند اين مسلمانا
آن دو بودند گرم تقسيمات حزب سبز دگر رسيدانا
حزب اسلامي مسلمانتر خورد خون زلال بودانا
عاقبت هر چه حزب آمد و رفت هر چه بودند غير انسانا
باز ياد عبيد زاکاني ميرسد چون بهار رقصانا
چرس ميکش که چرس خوش باشد
کرزي از حزب جورج بوش باشد